Victor Hugo (1802-1885)

" Hiçbir kilisenin cenaze vaazını istemiyorum; bütün insanların gönülden dualarını diliyorum. Tanrı'ya inanıyorum."

Victor Hugo'nun son arzusu



Fransız romancısı ve şairi Victor Hugo, 1802'de Besançon'da doğdu. Babası Napoleon'un generallerindendi. Babası ile yaptığı gezilerde soyluların nasıl debdebe içinde yaşadıklarını gördü; Napoleon'un düşüşünden sonra ailesinin yaşadığı zor ve yoksul günler onun kişiliğini etkiledi. Bir Paris okulunda gördüğü üç yıllık eğitim dışında doğru dürüst eğitim görmedi. İyi bir okuyucu olan Hugo'nun matematik de ilgisini çekiyordu.

Hugo'nun yirmi yaşında yayımladığı ilk şiir kitabı 1819'da Toulouse edebiyat akademisinin en büyük ödülü olan Altın Zambak'ı aldı. Hugo, "Yeni Odlar", "Balatlar", "İzlanda Hanı" adlı yapıtlarını birbiri ardına yayımlandı. 1825'de "Bir tutuklunun Son Günü" adlı yapıtı ile Legion d'Honneur nışanı aldı ve kendisine saraydan maaş bağlandı. Bu sırada çocukluk aşkı Adele Fouchet ile evlendi. "Cromwell adlı oyunu çok beğenildi.

Hugo, zamanla geleneklerden ve daha çok soylu kişiler arasında okuyucu bulan klasik edebiyat örneklerinden uzaklaştı. 1827 yılına gelindiğinde, edebiyat alanında Romantik anlatımın öncüsü olmuştu. "Sonbahar Yaprakları", "Şafak Türküleri", "Gönülden sesler", "Işınlar ve Gölgeler" birbiri ardına sahneye kondu. 1830'da ünlü oyunu "Hernani"yi sahneledi. "Kral Eğleniyor", "Lucrece Borgia", "Marie Tudor", "Angelo", "Ruy Blas" adlı oyunları da beğenildi. 1931 yılında "Notre Dame de Paris" adlı romanını ertesi yıl" Yoksul Kız"ı yayımladı. Büyük sanatçılar arasına giren Hugo, Fransız Akademisi'ne seçildi.

Hugo, 1845'de aldığı bir unvanla Fransa'nın soylu kişileri ve politikacıları arasına katıldı. 1851'de Cumhuriyet sona erince Hugo'nun, "Küçük Napolon" adlı yapıtı sürgüne gönderilmesine neden oldu. "Cezalar", "Dalıp Gitmeler", "Deniz Emekçileri" ve "Gülen Adam" adlı yapıtlarını sürgünde yazdı; "Sokak ve Orman Şarkıları" ile yaratma gücünün sınırlarını zorladı. Guernsey adasında sürgünde yazdığı "Sefiller" adlı romanı büyük başarı kazandı. "Korkunç Yıl", "Doksan Üç", "İşler ve Sözler", "Büyükbaba Olma Sanatı", Yüzyılların Efsanesi", "Bir Cinayetin Tarihçesi", "Papa", "Ulu Merhamet", "Dinler ve Din", "Düşüncenin Dört Kaynağı" Hugo'nun diğer önemli yapıtlarıdır. O sürgündeyken eşi öldü, kızı da bir İngiliz subayı ile evlendi. Paris'e döndüğünde dünyanın tanıdığı ünlü bir yazardı. Sekseninci doğum gününü Paris'te yarım milyondan fazla insan gösterilerle kutladı. 1885'de öldüğünde Pantheon'a gömüldü.